ตั้งแต่แม่รู้ว่ามีหนูอยู่ในท้อง แม่รู้สึกมีความสุขมากทุกวันเลยลูก เพราะหนูเป็นคนที่แม่รอคอยมาตลอด

ในเดือนแรกทั้งพ่อและแม่ยังคงงง ๆ ตื่นเต้นดีใจ แม่เองก็พยายามพักผ่อนมาก ๆ เพราะอ่านหนังสือคู่มือการตั้งครรภ์บอกว่าในช่วง 3 เดือนแรกต้องดูแลให้ดีเพราะมีโอกาสเสี่ยงที่จะแท้งได้ง่าย

แม่มองดูหน้าท้องของแม่ทุกวัน แล้วก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ว่าแม่มีหนูอยู่ในนั้น

 (ทั้ง ๆ ที่ในเดือนแรกยังไม่มีความเปลี่ยนแปลงอะไรเลยลูก ตัวหนูเองยังเล็กมาก ๆ  ^ ^)

พ่อกับแม่เราเลือกที่จะไปฝากท้องที่ ร.พ.พญาไท 3 แต่เราคงจะรีบไปหน่อย คุณหมอบอกว่ายังไม่รับฝากจ๊ะ ต้องให้อายุครรภ์มากกว่านี้ก่อน ^ ^” แต่ก็ให้วิตามิน + แคลเซียม มาทาน และนัดตรวจอีกครั้งในเดือนถัดไป 

คุณพ่อเองก็เห่อไม่น้อยเลยลูก ดูแลเรื่องอาหารการกินของแม่เป็นอย่างดี ซื้อนมแอนมัมติดตู้เย็นไว้ตลอดและคอยกำชับให้แม่ดื่มทุกวัน และจากตอนเช้าที่ไม่ค่อยได้ทานข้าวเช้ากันคุณพ่อของหนูก็ยังอุตส่าห์ต้มข้าวต้ม ทำกับข้าวให้แม่ทาน ก็จะเป็นกับข้าวง่าย ๆ แต่ได้คุณค่า อย่างพวกปลาทูทอด และผัดผัก (ไหม้นิด ๆ เค็มหน่อย ๆ ^ ^”) จนตอนหลังแม่ทนสำลักความสุขจากการทำกับข้าวของคุณพ่อไม่ไหวต้องขอเป็นคนลงมือเอง 5555 คุณย่าเองก็ส่งพวกปลาเล็ก ๆ มาให้แม่ทอดทานกับข้าวต้มเสริมแคลเซียม 

พอเข้าเดือนที่ 2 แม่เริ่มมีอาการแพ้ท้อง เอ...จะเรียกว่าแพ้ได้มั้ยน้อ คนอื่นเค๊าอาจจะแพ้ท้องทานอะไรไม่ได้ แต่ของแม่ตรงกันข้ามเลยลูก แม่ต้องทานตลอดมีน้ำย่อยไม่ได้เลย ไม่งั้นจะอาเจียน ^ ^ ปกติคนอื่นในเดือนที่ 2 นี้น้ำหนักตัวจะลด แต่ของแม่เพิ่มขึ้น  4 กิโล จนคุณหมอบอกให้จำกัดน้ำหนักไม่ให้มากเกินไป (จริง ๆ แม่โดนคุณหมอบ่นเรื่องน้ำหนักเกินจนเดือนสุดท้ายนั่นล่ะจ๊ะลูก ^ ^”) แล้วแม่ก็ยากทานอาหารรสจัดพวกแกงใต้ที่มีเครื่องแกงเผ็ด ๆ หอม ๆ นี่ชอบนักล่ะจ๊ะ โดยเฉพาะแกงปลาดุก มีอยู่วันนึงอยากทานแกงส้มฝีมือคุณย่ามาก ๆ คุณพ่อก็เลยโทรไปบอกคุณย่า คุณย่าใจดีรีบทำส่งขึ้นมาให้ทานถุงใหญ่ ๆ เลยจ๊ะ

 เรา 2 คน พ่อกับแม่มีความสุขมาก แต่ในความสุขนั้นก็มีความกังวลแฝงอยู่ด้วยทุกครั้ง เป็นห่วงว่าหนูจะเป็นยังไง ปลอดภัยมั้ย แข็งแรงดีหรือเปล่า คุณหมอจะนัดตรวจเดือนละครั้ง และทุกครั้งแม่กับพ่อก็จะขอคุณหมออัลตร้าซาวน์ดทุกครั้งเช่นกัน ^ ^ (ก็แม่กับพ่ออยากเห็นหนูนี่นา) และในทุกครั้งเราก็จะลุ้นว่าหนูเป็นยังไงบ้าง จากเดือนแรกที่เห็นเป็นแค่เม็ดเล็ก ๆ แค่ไม่กี่เซ็นติเมตรก็ค่อย ๆ มีพัฒนาการเห็นหัวใจเต้นตุ๊บ ๆ วันที่คุณหมอให้ฟังเสียงหัวใจของหนู พ่อกับแม่บรรยายความรู้สึกไม่ถูกเลยจ๊ะลูก รู้แต่ว่าหนูเป็นสิ่งมหัศจรรย์มาก ๆ แล้วหนูก็เริ่มมีแขนมีขาออกมาเป็นตุ่มเล็ก ๆ 

 การที่พ่อกับแม่ได้เห็นหนูเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ อย่างสมบูรณ์จนถึงเดือนสุดท้ายนั้นทำให้เราสบายใจขึ้นมาก แต่ก็ยังกังวล เพราะการอัลตร้าซาวน์นั้นสามารถดูความสมบูรณ์ได้แค่ภายนอกเท่านั้น เราทั้งสองคนลุ้นมาตลอดจนถึงวินาทีสุดท้ายที่ลูกคลอดออกมา (คุณพ่อบอกตอนหนูคลอดออกมาก็ร้องไห้จ้าเลยจ๊ะลูก ไม่ต้องถูกคุณหมอตีก้นด้วยล่ะจ๊ะ ^ ^)

แม่คิดว่าหนูจะต้องเป็นคนที่มีเพื่อนเยอะแน่ ๆ เลย เพราะตั้งแต่ท้องหนู แม่ก็มีเพื่อน ๆ แวะเวียนมาหาไม่ได้ขาดเลยล่ะจ๊ะ ทั้งน้าแยม น้าดิว น้าตูน น้าอ๊อฟ น้าป๋อง เราจะมีนัดตีแบตกันทุกอาทิตย์เลย แม่ตีไม่ได้ แต่ก็ไปนั่งให้กำลังใจ (เม้าท์) อยู่ข้างสนามตลอดเลยจ๊ะ

แม่เฝ้าดูหน้าท้องตัวเองที่ค่อย ๆ โตขึ้น ๆ อย่างมีความสุข เดือนที่ 4 แม่มีนัดกับคุณหมอดูเพศของหนู พ่อกับแม่ตื่นเต้นมากว่าหนูจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันน๊า แต่หนูกับนอนหันหลังให้ซะนี่ (เซ็งเลย) ^ ^ พอเดือนที่ 5 นั่นล่ะ เราถึงรู้ว่าเราได้ลูกสาวสมใจพ่อกับแม่เลยจ๊ะ อ้อ...แม่ลืมเล่าให้หนูฟังเรื่องนึง นอกจากแม่ที่คุยกับหนูทุกวันแล้วพ่อของหนูก็นอนคุยกับพุงแม่ทุกวันเลยจ๊ะ แล้วอยู่มาวันนึงขณะที่พ่อกำลังแนบพุงคุยกับหนูอยู่ หนูก็เตะตุ๊บ ๆ ที่หน้าคุณพ่อเลยจ๊ะลูก ไม่ต้องเดาเลยนะจ๊ะว่าคุณพ่อจะตื่นเต้นและยิ้มหน้าบานแค่ไหน ^ ^ หลังจากนั้นหนูก็ซนอยู่ในพุงให้แม่รู้สึกอยู่ตลอด โดยเฉพาะเวลาหิวหนูจะดิ้นแรงมากเห็นพุงเป็นลูกคลื่นเลยจ๊ะลูกหมูของแม่ เราเฝ้ารอคอยวันที่หนูจะออกมาตลอด คุณหมอบอกว่าหลังจากวันที่ 31 ธันวา 53 หนูจะแข็งแรงดีแล้วและแม่พร้อมที่จะคลอดหนูได้ตลอด ห้ามเดินทางไกล แม่กับพ่อก็ตื่นเต้นกันว่าหนูจะคลอดตอนปีใหม่มั้ยน๊า แต่แล้วปีใหม่ก็ผ่านไปวันแล้ววันเล่าจนเป็นอาทิตย์ เราทั้งสองคนเริ่มกังวลว่าทำไมหนูถึงยังไม่ออกมาเจอหน้าพ่อกับแม่สักทีน๊า คุณหมอบอกว่าถ้าเลยวันที่ 21 มกรา อาจจะต้องผ่าคลอดเพราะเลยกำหนดนานแล้วจะอันตรายต่อหนู เนื่องจากรกแห้ง แม่เป็นกังวลมาก ๆ เลยลูก วันที่ 17 แม่โทรหาป้าซัง ให้ช่วยหาฤกษ์ผ่าให้หนู แต่ป๊าป้าซังบอกว่าไม่ต้องกังวลหนูจะคลอดเองแน่ ๆ แล้วก็ยังทำนายว่าหนูจะเป็นเด็กดีและรักพ่อกับแม่มาก ๆ  ^ ^ วันนั้นหลังจากที่คุยกับป้าซังแล้วแม่ก็สบายใจขึ้นเย็นนั้นไปทานสุกี้กับคุณพ่ออิ่มมากกก พอกลับมาถึงบ้านอาบน้ำเรียบร้อยแม่ก็ไหว้พระขอให้หนูเกิดในวันพรุ่งนี้ (วันที่ 18) เนื่องจากที่ป้าซังบอกว่าว่าเป็นวันดี และยังเป็นวันอังคารตรงกับวันที่แม่ตั้งชื่อ “อัยย์รดา” ไว้ด้วย

(อ๊ะ ๆ มาถึงเรื่องชื่อแล้วแม่ก็ขอเล่าถึงเรื่องชื่อของหนูสักหน่อยก็แล้วกันนะจ๊ะ  เรื่องชื่อเป็นอะไรที่พ่อกับแม่เฟ้นหามาก ๆ ตอนที่ยังไม่รู้เพศก็คิดไว้ทั้งชื่อชื่อผู้ชายและผู้หญิง พอรู้ว่าเป็นผู้หญิง เราก็เลือกชื่อเล่นของหนูได้ก่อนคือชื่อ AI “อัยย์” ภาษาจีน หรือญี่ปุ่นที่แปลว่า “ความรัก" มาจากเรื่องเทพเจ้า 3 องค์ ที่แม่อ่านเจอ มีคำถามอยู่ว่ามีเทพเจ้าอยู่ 3 องค์ คือ เทพเจ้าแห่งเงินตรา เทพเจ้าแห่งเกียรติยศ และเทพเจ้าแห่งความรัก ถ้าสามารถเชิญเทพเจ้าเข้าบ้านท่านได้เพียง 1 องค์ คุณจะเชิญเทพเจ้าองค์ไหนมาสถิตที่บ้านของคุณ ถ้าคุณเชิญแห่งเงินตรา คุณก็จะมีเพียงเงินตรา ถ้าเชิญเทพเจ้าแห่งเกียรติยศ คุณก็จะมีคนนับหน้าถือตา แต่ถ้าคุณเชิญเทพเจ้าแห่งความรัก เทพทั้ง 3 จะเดินเข้าบ้านของคุณ เพราะความรักเป็นบ่อเกิดของทุกสิ่ง ^ ^) ส่วนชื่อ “อัยย์” ถ้าแปลภาษาไทยก็จะแปลว่า “ผู้เป็นใหญ่” ชื่อจริงของหนู “อัยย์รดา” แปลว่า “ผู้เป็นใหญ่ที่มีความยินดี” หรือ “ความยินดีของผู้เป็นใหญ่” ก็ได้จ๊ะ)  

แล้วในคืนวันที่ 17 ตอนเที่ยงคืนนั้นเองแม่ก็รู้สึกปวดท้องแบบแปลก ๆ อยากรู้แล้วใช่มั้ยจ๊ะว่าเกิดอะไรขึ้น ไว้ติดตามตอนหน้า “กำเนิดเจ้าตัวน้อย” ก็แล้วกันนะจ๊ะ

<< วันนี้ที่รอคอย...วันที่รู้ว่าท้อง

>>